Çevre

   Ya dünyaya karşı dur
   Ya da onlardan biri ol
   Karşı durmak kötü mü?
   Ya da onlardan biri olmak ölüm mü?

   Sakinliği koruyamamak çok büyük handikap. Öfke bazen büyük zevk. Vurmak kötü, çoğu zaman kırmak mutluluk.

   Sevmediğin, benimseyemediğin bir ortamın olabilir. Çevrendeki insanları kırmak istemeyebilirsin. Ancak kafayı kırmak son çare değil. Uyum sağla ya da uzaklaş.

   Onlar konuşurlar, konuşacaklar. Sevilmeyeceksin. Aksesuarlarını senden daha fazla takacaklar. Açık arayacaklar, susacaksın. 

   Derslere gireceksin
   Dersler geçecek
   Dersler kaçacak
   Dersler alacaksın
   Dertler çoğalacak.
   
    Sen bilmezsin, onlar seni yok etmek için eğitirler. Para isterler seni eğitmek için. Sen canını kurtarabil diye senden para isterler. Gördükleri kadar bilirler, her şeyi gördüklerini sanırlar. Onlar her şeyi bilirler. Sana yazık ederler.

   İstediklerini yapabilmenin yolu onların istediklerini yapmaktan geçer. 
   Her kötülüğün, pisliğin, rezaletin, saçmalığın özrü emir kulluğudur.
   İnsan adil değildir, asla olmamıştır. 
   İnsan tüm hayatı boyunca bir duruş koruyamayacak kadar aciz, tutarsızlık timsali bir varlıktır. Buna değişim adını verirler. Aslında bu yozlaşmadır. Görmezden gelirler. 
     
   Sana bir düzen dayatırlar, dayanamazsın. Yalnızlığın acınacak haldedir. Ağacı seversin. Onun bedeninden koparılan parçalarla eğitirler seni. Onun bedenini koyarlar önüne kalem kağıt diye. 
   Değer verir, korumak istersin. Taşlanırsın. Yine yalnızsın. 
   Bi fikrin olur, onu bağırırsın. 
   Silahlar çekerler yüzüne. 
   Bedeninden parçalar koparırlar,
   Ağaç olursun.